yargıtay
lazergum(23-09-2004 15:17)
- yargı erki
- bi yargı ancak bu kadar ilerler, daha ötesi olmayan bi kurum.
- adli yargıda temyiz merciinin adı
- hukuk usulü ve ceza usulü muhakemeleri kanununda yapılan değişiklikle artık adli yargıdaki temyiz mahkemesi özelliğinden öte içtihat mahkemesi özelliği kazanan yüksek yargı mercii.
- adliye mahkemelerince verilen ve kanunun başka bir adli yargı merciine bırakmadığı karar ve hükümlerin son inceleme merciidir.
dgm kararlarının temyiz merciidir. - yargıtay başkanlar kurulunun 21.05.2008 günlü (bu gün) toplantısı sonucu yapılan açıklamayla hükümete ateş püsküren kurum.
yargıtay başkanlar kurulu
bildirisi
kuruluşunun 85. yılında cumhuriyetin temel niteliklerinin tartışmalara ve yeni tanımlamalara konu edilmesinden ve yargı erkine yönelik sistemli saldırıların ivme kazanmasından duyduğu kaygıyla yargıtay başkanlar kurulu;
aşağıdaki görüş ve önerilerini, adına yargı yetkisi kullanmaktan onur duyduğu yüce milletiyle paylaşmak gereğini duymaktadır.
tartışılmaz bir gerçektir ki;
“demokratik, lâik ve sosyal hukuk devleti” idealinin, yüceltmeyeceği kişi ve kurum yoktur.
cumhuriyetin temel niteliklerini benimseme, sahiplenme ve koruyup yüceltme işlevinde, devletin temel organları olarak yasama, yürütme ve yargı, anayasa gereği, uygar bir işbölümü ve işbirliğiyle yetki ve sorumluluk üstlenmiş, erkler arasında üstünlük sıralaması olmadığı, üstünlüğün sadece anayasa'da bulunduğu ilkesi getirilmiş, yargının bağımsızlığına özellikle vurgu yapılmıştır.
ne var ki;
bir yıla yakın süreçte ve özellikle son zamanlarda, giderek artan bir biçimde, yargı erkine yönelik ve hukuk devleti olma ilkesiyle bağdaşmayan sistemli saldırılar, anılan temel ilkeleri zedeler olmuştur.
süreklilik gösteren bu davranışlar, toplumun, çözüm bekleyen sorunlarının ve gerçek gündeminin ötelenmesine, gelişimine harcanması gereken zamanın gereksiz biçimde yitirilmesine neden olur hale dönüşmüştür.
bu cümleden olarak;
gelişen dünyaya uyumda yetersiz kalan anayasanın kimi hükümlerinin yenilenmesi konusunda oluşan genel kabulden yararlanılmak suretiyle bir siyasi görüşün istek ve direktifi doğrultusunda bütünü değiştiren bir taslak hazırlattırılarak, “en doğru ve en çağdaş anayasa” tanımlamasıyla kamuoyuna sunulmuş, anayasaların en geniş toplumsal mutabakatla, tartışma, uzlaşma ve sahiplenmelerle hazırlanması gerekeceği gözardı edilmiş, böylece ilk ciddi gerilim, beklenmedik bir zamanda ve hiç de gerekli olmayan yöntemle gündeme yerleştirilmiştir.
taslağın, içeriği itibariyle “lâik cumhuriyet, hukuk devleti ve yargı bağımsızlığı” temel kavramlarıyla önemli ölçüde çelişmesi, haklı tepkilere zemin hazırlamış, o evrede yargıtay başkanlar kurulu, 28.09.2007 günlü bildirisiyle;
“1- yürürlükteki anayasanın özünü ve lâik cumhuriyetin dayanağını oluşturan ve meten dahil olduğu 176. maddede ifade edilen “başlangıç” bölümünün sözünde ve özünde kısaltma yapılarak etkisiz hale getirilmesinin kabul edilemeyeceği,
2- anayasanın değiştirilemez ve değiştirilmesi teklif dahi edilemez hükümleri korunur gibi görünse bile başka maddelerde yapılacak değişikliklerle cumhuriyetin temel ilkelerinin zaafa uğratılmasının benimsenemeyeceği,
3- cumhuriyetin vazgeçilmez temel dayanağını oluşturan ve yüksek mahkeme kararları ile çerçevesi isabetle çizilmiş olan lâiklik ilkesinin doğrudan veya dolaylı yeni düzenlemelerle zayıflatılmasının kesinlikle kabul edilemez olduğu,
4- tarafsızlığı tartışma konusu olamayacak, bağımsızlığı ise bir türlü sağlanmak istenmeyen yargı erki'ni, yasama ve yürütmenin denetim ve hakimiyetine daha ziyade çekme niyetini açığa çıkartan önerilerin asla uygun bulunamayacağı,
açıklanan vazgeçilmez ilkeler doğrultusunda ve bu sorumluluk duygusu ile gelişmelerin takipçisi olunacağı”
yönündeki karşı duruşunu ulusuna duyurmak zaruretini hissetmişti.
toplumun yoğun ve isabetli refleksi, anılan taslağın yasalaştırılması girişiminde duraksama yaratmış; ancak, anayasanın 10. ve 42. maddeleriyle ilgili değişiklik, engellenemeyen bir hızla yasalaştırılmıştır.
tüm gelişmeleri izleyip değerlendiren yargıtay cumhuriyet başsavcılığı, anayasanın ve yasaların kendisine yüklediği sorumluluğun gereği ve tezahürü olarak, yasal yöntemle topladığı kanıtlara dayanmak suretiyle bir siyasi parti hakkında iddianame düzenleyerek anayasa mahkemesi nezdinde yargılama ve müeyyide talebinde bulunmuş, ne var ki talebin muhatapları ve onların yandaşları, iddianamenin kurumsal olduğu gerçeğini gözardı ederek, akla, mantığa ve hukuka aykırı tavır, söylem ve yazılarla ve hatta çoğu suç teşkil eden davranışlarla, yargıtay cumhuriyet başsavcısı'nı, toplumun tepki ve husumetine muhatap kılmaya yönelmişlerdir.
bu türden davranışların, kişisel tatmin duyguları ötesinde, yargılanan siyasi kuruluşa hukuken hiçbir yarar sağlamayacağı, yargılamanın sonucunu da etkileyemeyeceği gözetilmemiş, zaman zaman şiddetini kaybetse de bütünüyle sona erdirilmediği, belki de bilinçli tarzda sona erdirilmek istenmediği gözlenir olmuştur.
süreçte;
çelişki ve yanlışlıklar sürdürülmüş, açılan davayı anayasal ve yasal sorumluluk ve yetkinliğiyle hukuka uygun olarak değerlendirilip sonuçlandıracağında hiçbir kuşku bulunmayan anayasa mahkemesi'nin, her tür etkiden uzak biçimde yargı yetkisiyle baş başa bırakılması ve sonucun saygıyla karşılanacağı kanısının yaratılması yerine, anayasa'nın 138. maddesi hükmünü gözardı eder bir sorumsuzlukla, yargıyı etkilemeye yönelik tavır, davranış ve görüş açıklamaları artan bir hızla sergilenmiştir.
yargı huzurunda, kendini ve siyasi teşekkülünü hukuka uygunluk içinde savunmak, ithamların asılsızlığı inancına sahip olunuyorsa kendi karşı kanıtları ve gerekçeleriyle iddiaları çürütmek yerine, “dilediği her şeyi yapabilme yetkisini halktan aldığı” gibi şaşırtıcı bir inançla, yargıyı ve mensuplarını halka şikayet ederek, hedef göstererek, hatta yabancı kişi ve kuruluşların yardım ve katkılarını sağlayarak, türk yargısını etkileme niyet ve gayretine girmek suretiyle, açılan kapatma davasında lehe sonuç alma heves ve yöntemleri sıklıkla denenir olmuştur.
son olarak;
avrupa birliği genişlemeden sorumlu komiseri'ne “yargı reformu strateji taslağı” adıyla bir belge tevdi olunmuş, bu konuda yargıtay'ca yapılan düzeyli ve hukuki uyarıya hiç de icaplı olmayan biçimde karşılık verilmiş, zamanlaması, biçimi ve içeriği itibariyle kabulü mümkün olmayan böylesi bir taslakla, yürütme erkinin nasıl bir yargı erki yaratmak istediği gün ışığına çıkarılmıştır.
yargı erkinin geleceğini şekillendirecek böylesine ciddi bir taahhüdün, yargıda reformu geçmişten bu yana ısrarla savunan, tüm toplumca benimsenir nitelik ve nicelikte öneriler saptayan ve bu önerileri de avrupa birliği temsilcilerine kabul ettirerek geçmiş tavsiye kararlarına yansıttıran yargıtay'a sunulmadan, görüş, düşünce ve deneyimlerinden yararlanmadan diğer yüksek mahkemelerin ve yargı erkinin sair üst organ ve kuruluşlarının ve mensuplarının görüş ve önerilerinden de yararlanma gereksinimi duymadan avrupa birliği yetkilisine verilmesinin devlet sorumluluğuyla bağdaşmayacağı, hiçbir gerekçeye de sığınılarak açıklanamayacağı ortadadır.
kaldı ki, yayımlanmış içeriği itibarıyla reform gibi gösterilen ve gerçekleştirileceği devletçe taahhüt edilen birçok önerinin, yargı bağımsızlığı adına asla kabul görmeyeceği, yoğunluğunun avrupa birliği'nin önceki istişare ve ilerleme raporlarıyla ve keza kabul görmüş uluslararası yargı bağımsızlığı kavramlarıyla büyük ölçüde çeliştiği gözlemlenmiştir.
bu bağlamda;
avrupa birliği ilerleme raporlarında, yargıtay'ın da görüşlerine uygun olarak yer alan;
1) türk yargı erkinin bağımsızlığını zedeler düzeyde, yürütme erki kaynaklı müdahalelerin giderilmesi gereğine ilişkin tavsiyelerin dışlandığı, hakimler ve savcılar yüksek kurulu'nun oluşumunda bakan ve müsteşarın yer alışının, “milli hakimiyet ilkesine yönelik önemli bir adım” olduğu gerekçesiyle savunulup korunduğu, bununla da kalınmayarak, geçmişte sakıncaları görülerek uygulanmasından vazgeçildiği gözetilmeden, “yargının yasama organına karşı sorumluluğunu temin” adı altında yasamanın hakimler ve savcılar yüksek kurulu'na üye seçmesinin gerekliliği ve bu doğrultuda düzenlemeler yapılacağının ifade edildiği, böylece yasama erkindeki etkinliğini kullanarak, yargıç ve cumhuriyet savcıları üzerinde yürütme erkinin baskı ve denetiminin geliştirilmek istendiği,
2) yargı mensuplarının yürütme erki güdümünde bir sivil örgütlenme oluşturabilmelerinin öngörüldüğü, bağımsız ve özgür bir kuruluşa izin verilemeyeceği görüşünün öne çıkarıldığı,
3) tüm olumsuz koşullara karşın, yargı işlev ve yetkisini özveriyle yürüten yargıç ve cumhuriyet savcılarının, her türden engele rağmen ulaştıkları başarı düzeyini takdirle değerlendirmek, özlenen yargı hizmetinin sunulamamasının nedenlerini isabetle saptamak ve diğer erklerin sorumluluğu kapsamındaki eksikleri gidermek yerine, karşılaşılan olumsuzlukların yegane sorumlusu yargı mensuplarıymış gibi bir önyargıyla etik değerlere atıfta bulunulduğu, “yargıya güvenin tartışılması” başlığı altında “…asıl sorumluluk öncelikle yargının kendisine düşmektedir”… “bu çerçevede hakimlik makamına, bütün kişi ve kuruluşların yanı sıra ve bunlardan da önce olmak üzere bu makamı temsil eden kişilerin saygı göstermesi ve bu makamda bulunmanın onurunu hissedip bu onura uygun tavır ve davranışlar içerisinde bulunmaları vazgeçilmez bir sorumluluktur.” sözleri seçilerek, hiç de yerinde olmayan ifadelerle, ulusal yargının ve mensuplarının yabancılara şikayet edilebildiği esefle gözlemlenmiştir.
bu düşünce, niyet ve tasarrufların, yargı erki adına ve adli yargının en üst kurumu olan yargıtay tarafından asla kabul edilemeyeceği, “bağımsız yargı hedefiyle” bağdaştırılamayacağı, dahil olmayı amaçladığımız avrupa birliği müktesebatıyla da uyum sağlamayacağı açıktır.
sorgulamak gerekmektedir ki;
tüm bu gelişmeler, ısrarlı bir biçimde ve sistemli olarak yargı erkinin bağımsızlığının hazmedilemediğini, tarafsızlığı sağlama adı ve aldatmasıyla yürütmeye yandaş, onu koruyup kollayan ve onun tarafından denetlenen bir yargının oluşturulmasının amaçlandığını belgelemeye yetmektedir.
hedeflenen budur !
ancak asla unutulmamalıdır ki;
insanlık tarihi, böylesi güdümlü bir yargı ile varlığını sürdürebilen, bireyini güvenli ve mutlu edebilen ve uygarlık yarışında başarılı olabilen hiçbir millet ve devlete tanıklık etmemiştir.
yüce türk ulusu ise bağımsızlığı ve etkinliği eksiksiz bir yargı erkine her zaman layık olmuştur.
yüce ulus adına yargı yetkisini, bu görüş ve sorumlulukla; kullanmayı sürdüreceğimizi, yargı bağımsızlığının takipçisi olacağımızı saygıyla duyururuz.
yargıtay başkanlar kurulu
kaynak: http://www.yargitay.gov.tr - memleketin en üst derece mahkemesi olan anayasa mahkemesi'ne ayar vermiş, ona ayağını denk al demiş kurumdur.
- güyya hukuk adına açıkladığı ancak hukuk dışı olan bir bildiriyi yayınlayan kurumdur.anayasa mahkemesine dava açan taraf olarak yapılan açıklamada hedefteki siyasi parti ile ilgili isim ve örnekler vererek savunma ve hatta suçlamalar yapılan bu metinde söz konusu olayın dava sürecinde iken ve de anayasa mahkemesi başkanının geçen günlerde yaptığı ılımlı açıklamaların ardın dan kaleme alınıp yayınlanan bu metinde görülen şudur ki yargıtay bir siyasi kurum gibi süreci etkilemeye çalışmakta ve bunu dillendirmektedir.siyasi partilerin amacı ve görevi ışığında konuyla ilgili açıklama ve görüş belirtmesine karşın bu kurumda sanki bir siyasi parti veya görüşün savunucusu gibi ortalığa düşmesi kabul edilemez bir durumdur.aslolan dava sürecinde olan bir konu hakkında yorum ve görüş bildirmenin yasak olduğu bir durumda ve de sözüm ona ne koşulda olursa olsun siyasi bir düşünce ile hareket etmediklerini söyleyen bu kurumun böylesine bir yazıyı böylesine bir zamanda yayınlaması da düşündürücüdür.halkın desteği ve kapatma sonrası oluşacak olası bir ekonomik kriz gibi sebeplerden dolayı davanın açıldığı günlerde eleştiri alan bu kurumun savunucuları tarafından dillendirilen " yargı hiç bir şekilde siyasi geleceği düşünmeden olan olaylara göre dava açma yetkisine sahiptir." sözü de bu siyasi savunma niteliğindeki açıklama ile birbiri ile çelişmekte ve açık bir yalan olduğu gün yüzüne çıkmıştır.oysa ki sadece yargının ve hukukun üstünlüğünü, bağımsızlığını içeren bir metin hazırlanmış olsa bir nebze kabul görülebilicek bu metinin asıl niyetinin anayasa mahkemesini etkilemek ve davanın gidişatını kendi siyasi görüşleri doğrultusunda yönlendirmek olduğu da açıkca belli olmuştur.bu durum da bu kurumun bağımsızlığını ve tarafsızlığını sorgulamak ve yargılamak en gerekli sonuç ve hedef olmaktadır.
- bildirilerine hükümet adına cevap veren cemil çiçek'e karşılık olarak "ayak üstü açıklama yapanlara verecek cavabımız yok" diyerek. açıklamaya yapan hükümet sözcüsü ve hükümete "muhattabımız değilsiniz, sizi bu tavırınızla ciddiye almıyoruz, . . . . . . . . . . . " demiş kurum. bunu başkanları ağzı ile yapmışlardır ki, hükümet hükümet olalı böyle zulüm görmemiştir.
(bkz:hükümet) - http://www.yargitay.gov.tr
- 21 hukuk 11 ceza dairesi olan yüksek bir mahkemedir.
- bir giden dosyanın bir daha dönmediği bilinmez yer.
içerisi çok karmaşık ayrıca. bir de iki binayı birbirine bağlayan köprümsü koridoru güzel fikir. - istinaf hayata geçmediğinden, adli yargıda hâlâ temyiz mahkemesidir. bir kurum değildir. bütün mahkemeler gibi tarafsızdır, yani sadece hukukun tarafındadır.
başkanı için (bkz:hasan gerçeker)
başsavcısı için (bkz:abdurrahman yalçınkaya)
dominus
war666
beterböcük
hi_fi
navaho
guvectekarides
mjordan
aclevent
yenitara
kan_mevsimi
pshashejanEditör Girişi
Sitede Ara
Köşeli Yazarlar
bisikletinan
bizim hep inanmamızı istediler... hep kandırdılar hep acımasızdılar ama biz farkındaydık taş olsa çatlardı ateş olsa parlardı kılıç olsa keserdi biz sustuk dede dediler inan hiçbirine değil sen bu dedeye inan sus dediler taş değilsin ama bir elinde taş bir elinde kılıç alev alev yanıyor gözler...
Diğer Şeyler
Bu sitenin hiçbir hakkı saklı değildir.
İçerik kaynak gösterilmeden kullanılabilir ama kaynak gösterilirse mutlu oluruz.
©2004-2010
Mozilla FireFox ile cillop gibi görünür.
